هدف پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی روان درمانی کوتاه مدت روابط موضوعی بر کاهش حساسیت بین فردی، گوش بزنگی بین فردی و نیاز به تایید افراد دارای نشانگان شخصیت اجتنابی است. این پژوهش، از نوع تک آزمودنی A-B با طرح خط پایه چندگانه و پیگیری یک ماهه می باشد. جامعه آماری، کلیه افراد 18 تا 30 ساله بودند که در بازه زمانی اسفند 1394 و فروردین 1395 پس از دیدن اطلاعیه ها، به کلینیک روان شناختی دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی دانشگاه فردوسی مشهد مراجعه کردند. روش نمونه گیری، هدفمند بود. در مجموع از 34 نفری که به کلینیک مراجعه کردند، سه نفر نشانگان شخصیت اجتنابی داشتند، که با استفاده از پرسشنامه چندمحوری بالینی میلون و مصاحبه بالینی ساختاریافته برای اختلالات شخصیت، انتخاب شدند. شرکت کنندگان، در موقعیت های خط پایه، جلسات پنجم، دهم، شانزدهم و یک ماه بعد از مداخله به پرسشنامه حساسیت بین فردی (IPSM) پاسخ دادند. روان درمانی کوتاه مدت روابط موضوعی نیز طی 16 جلسه اجرا گردید. تحلیل داده ها به روش تحلیل دیداری نمودار، اندازه اثر، درصد داده های همپوش و غیرهمپوش انجام شد. نتایج بیانگر این بود که روان درمانی کوتاه مدت روابط موضوعی، به طور معناداری حساسیت بین فردی، گوش بزنگی بین فردی و نیاز به تایید را در شرکت کنندگان، در پایان درمان و پیگیری کاهش داد. براین اساس می توان گفت که روان درمانی کوتاه مدت روابط موضوعی در کاهش علائم افراد دارای نشانگان شخصیت اجتنابی موثر است.

زمینه: با توجه به تغییرات اجتماعی ازدواج از جمله افزایش ازدواجهای با تفاوت فرهنگی، استقالل بیشتر در انتخاب همسر، و تغییر تمایالت افراد در روابط زناشویی، آموزش پیش از ازدواج را به عنوان یک رویکرد پیشگیرانه ضروری میباشد. افزایش نرخ طالق، باال رفتن سن ازدواج نیز در جامعه نگران کننده است. هدف: این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش برنامه پیش از ازدواج مبتنی بر آگاهی و انتخابهای بینفردی بر روی باورهای محدودکننده انتخاب همسر و نگرش به شناخت همسر انجام شد. روش: روش پژوهش حاضر، نیمهآزمایشی، از نوع پیشآزمون، پسآزمون با گروه گواهو پیگیری دو ماهه بود. جامعۀ آماری این پژوهش شامل کلیه جوانان مجرد 21 تا 31 سال شهر اهواز در سال 1411 بودند و با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس و براساس مالکهای ورود و خروج 41 شرکتکننده انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از مقیاسهای باورهای محدودکننده انتخاب همسر رجبی و همکاران )1338( و بهبود نگرش نسبت به شناخت همسر )ون اپ و همکاران، 2118( استفاده شد. همچنین از پروتکل 5 جلسهای آموزش پیش از ازدواج مبتنی بر آگاهی و انتخابهای بینفردی )ون اپ، 2115( برای مداخله استفاده شد. از آزمونهای تحلیل واریانس یک راهه، با اندازهگیری مکرر و نرمافزار SPSS نسخه 20 برای تحلیل دادهها استفاده شد. یافتهها: یافتهها نشان داد که برنامه آموزش آگاهی و انتخاب بینفردی باعث کاهش باورهای محدودکننده انتخاب همسر و بهبود نگرش نسبت به شناخت همسر )1/11

آمنزی یکی از اهداف اصلی بیهوشی عمومی است. از نظر سایکولوژیک وجود «آگاهی» زیر بیهوشی عمومی مطلوب نبوده و از بین بردن آن ضرورت دارد. به طور کلی 1 درصد بیماران آگاهی را تجربه می کنند، این آمار تا 10 درصد یا بیشتر در بیماران می رسد. از آنجا که در رفرانس های بیهوشی، میزان آگاهی در نورولپت آنستزی کاملا مشخص نشده است، بر آن شدیم تا این تحقیق را انجام دهیم. مواد و روش کار: این پژوهش به صورت کارآزمایی بالینی آینده نگر دو سوکور بر روی 60 بیمار، 45-20 ساله، کاندید عمل جراحی ستون فقرات که کلاس ASA.I بودند و شب قبل mg 10دیازپام دریافت کرده و روز عمل با ml/kg 7سرم رینگر هیدراته شده بودند، انجام گرفت. در گروه نورولپت آنستزی برقراری بیهوشی با )تالامونال0/1  ml.kg    تیوپنتال mg/kg 5پانکرونیوم mg/kg  0.1و نگهداری با N2O)-  فنتانیل 30min /  50μg ) انجام می گیرد. در گروه شاهد اینداکشن با )فنتانیل μg/kg  1.5 تیوپنتال mg/kg 5 و پانکرونیوم mg/kg( 0.1 و نگهداری با )هالوتان 0.6% -N2O- فنتانیل 50  )  μg 30  minانجام می گیرد. فرم تحقیق یک بار در ریکاوری و یک بار روز بعد پر می شود. در طی بیهوشی موسیقی پخش می شود. با توجه به آزمون Z test، اختلاف نسبت آگاهی در دو روش، از لحاظ آماری معنی دار نبوده است. همچنین با توجه به آزمون آماری X2 بین نوع بیهوشی و تغییرات BP و HR رابطه معنی داری وجود نداشت. تمامی موارد آگاهی در سنین 45-35 سال مشاهده گردید. چون شنیدن صدا در بیماران NLA برای بیمار ناخوشایند نبوده و از طرفی، اختلاف نسبت آگاهی در دو گروه معنی دار نیست و نظر به این که نتایج حاصله، در حیطه آمار کلی قرار دارد، می توان نتیجه گرفت که NLA به راحتی می تواند به عنوان یک تکنیک با مزایای فراوان در بیماران Poor Risk و بیمارانی که نیاز به Wake up تست دارند، به کار برده شود.

سابقه و هدف: عارضه ناخوشایند بیداری در طی بیهوشی بطور بالقوه به عنوان یک نگرانی مهم و قابل توجه در بیماران محسوب می شود به گونه ای که بیش از 50 درصد بیماران از آن نگرانند. این عارضه ممکن است در شرایط مختلف بیماران و چگونگی مصرف داروهای بیهوشی فرق بکند با توجه به محدودیت های خاص برای دریافت بعضی از داروها در سزارین این مطالعه با هدف تعیین میزان بیداری در خانمهای بارداری که جهت سزارین در طی سالهای 84-85 در بیمارستان آموزشی شهدای تجریش تحت بیهوشی عمومی قرار گرفتند انجام شد.مواد و روشها: در این مطالعه cross sectional 216 بیمار بالاتر از 18 سال و ریسک یک ASA که طی سالهای 84-85 در بیمارستان آموزشی شهدای تجریش جهت جراحی سزارین تحت بیهوشی عمومی به روش کلاسیک قرار گرفته و در طی و پس از عمل فاقد هر گونه مشکل سیستمیک خاص بودند وارد شدند. 24 ساعت پس ازعمل و در حالت بیداری کامل، این بیماران تحت مصاحبه با استفاده از فرم اطلاعات که حاوی ده سوال دموگرافیک و چهارده سوال اختصاصی مرتبط با نشانه های بیداری طی عمل جراحی و بیهوشی بود قرار گرفتند داده ها با استفاده از نرم افزار Spss و با بکارگیری آزمون آماری کای دو مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: هیچ یک از بیماران صدای گریه بچه را در طی بیهوشی عمومی نشنیدند. یکی از شایع ترین موارد مربوط به بیداری در طی بیهوشی عمومی مربوط به شنیدن گفتگوی کارکنان و صدای وسایل و دستگاه ها بوده است (حدود 3%) و بیشترین وضعیت مربوط به بیداری در حین بیهوشی مربوط به احساس عدم توانایی برای حرکت کردن حین بیهوشی بوده است (حدود 8%). خواب دیدن در حین بیهوشی سزارین حدود 2.3% بوده است.نتیجه گیری: در صورتی که هر یک از وضعیت های ایجادشده مرتبط با بیداری، به عنوان بیداری طبی بیهوشی قلمداد شود محدودیت خاص ناشی از عدم مصرف بعضی از داروهای مرتبط با بیهوشی عمومی در جراحی سزارین موجب شیوع نسبتا بالای بیداری طی بیهوشی می شود.

زمینه و هدف تحقیقات نشان داده است که آموزش کافی در مورد مسایل مرتبط با ازدواج می تواند بر باورهای زوجین اثرگذار باشد بنابراین پژوهش حاضر باهدف مقایسه اثربخشی آموزش های قبل از ازدواج به روش برنامه آگاهی و انتخاب بین فردی و رویکرد چندبعدی بومی نگر بر باورهای ناکارامد زوجی در افراد متقاضی ازدواج انجام شد. مواد و روش ها روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون_ پس آزمون با گروه گواه است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه افراد متقاضی ازدواج شهر اراک مراجعه کننده به کانون زندگی پایدار در سال 1399 بود و از بین آنان تعداد 60 نفر به صورت دردسترس انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه آزمایشی برنامه آگاهی و انتخاب بین فردی (20 نفر)، گروه آموزشی بومی نگر (20 نفر) و گروه گواه (20 نفر) قرار گرفتند. در این مطالعه، محتوای جلسه های آموزش قبل از ازدواج با تکیه بر اصول و فنون برنامه آگاهی و انتخاب بین فردی (PICK) به صورت هفتگی دو جلسه 90 دقیقه ای و آموزش چندبعدی بومی نگر به صورت 10 جلسه 40 دقیقه ای انجام شد. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه باورهای ارتباطی ایدلسن و اپستین (1982) بود و برای تحلیل داده ها از آزمون تحلیل کواریانس با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 22 استفاده شد. یافته ها نتایج نشان داد که بین اثربخشی آموزش های قبل از ازدواج به روش برنامه آگاهی و انتخاب بین فردی و رویکرد چندبعدی بومی نگر بر باورهای ارتباطی توقع ذهن خوانی و عدم تغییر همسر معنادار بود (P≥, 0. 001). نتیجه گیری به نظر می رسد که افرادی که در برنامه های آموزش پیش از ازدواج شرکت می کنند، از رشد ارتباطی بهتری، تبادلات مخرب کمتر و حمایت بیشتری برخوردارند و همچنین آمار طلاق در آن ها کمتر است.

زمینه و هدف: مانور سلیک به منظور جلوگیری از آسپراسیون محتویات معده حین القای بیهوشی به کار می رود. فشردن غضروف کریکویید در این مانور نسبتا دردناک بوده و ممکن است بیمار در سطحی از بیهوشی باشد که انجام این مانور موجب Awareness و Recall گردد. هدف از این مطالعه تعیین توزیع فراوانی Awareness و Recall بعد از اعمال مانور سلیک می باشد.روش بررسی: 100 بیمار کاندیدای اعمال جراحی ارتوپدی با کلاس ASA I , II انتخاب شدند. بعد از توضیح مانور و اخذ رضایت از بیماران به دنبال القای بیهوشی، مانور سلیک با فشار 4.5 کیلوگرم و به روش Single hand انجام شد. سپس علایم Awareness هنگام اعمال مانور و علایم Recall بعد از عمل مورد ارزیابی قرار گرفت. با استفاده از نرم افزار SPSS، توزیع فراوانی Awareness و Recall و آزمون آماری Spearman correlation ارتباط بین شدت آنها مورد ارزیابی قرار گرفت.یافته ها: Awareness در 45 درصد و Recall در 16 درصد موارد دیده شد. توزیع فراوانی شدت Awareness بر اساس گرید یک، دو و سه به ترتیب 16 درصد، 6 درصد و 1 درصد گزارش شد. توزیع فراوانی شدت Recall بر اساس Mild ،Moderate و Severe به ترتیب صفر درصد، 15 و 1 درصد به دست آمد. بین شدت Awareness و شدت Recall ارتباط معنی داری به دست آمد (P<0.05).نتیجه گیری: با توجه به شیوع بالای Awareness و Recall متعاقب انجام مانور سلیک و عوارض ناشی از آن بهتر است در نحوه انجام این مانور به ویژه در زمان دقیق اعمال آن تجدید نظر نمود.